Tutti sann ch’el ses genar, inscì disen, inscì par, hinn rivaa con regai bèi trii Rè Mag cont i camèi. Cunta su poeu la leggenda che la nòtt l’era tremenda e dai pee, fin su ai orècc se sentiva tutu on gran frècc. I Rè Mag, ch’eren giazzaa, a ona vèggia hann domandaa de podè …
– Giùsepp… Giùsepp desedas che l’è ura! – De fa cusè Maria? Lasum istà; duman gh’emm de nà via, de bun ura, prima che riva scià ul padrun de cà. – Ma l’e na stala Giusèpp e al faa anca frecc ul böö… la faa amicizia cunt l’asnin e ul calur del fööch, te vist, …
Ul purtinar ‘l m’hà saludaa con pusèè calur dal solit: eeh già… l’è la vigilia da Natal…Meti man al portaföj e saludi senza vöja, riscontrando i auguri. Fœra dal purtun gh’eva lì un vecc cucciàà sul marciapè cunt visin un cartell “SONO DISOCCUPATO”. Seri dree a mett a man ‘n altra vòlta al portaföj, ma …
LA NOTTE DI SANTA LUCIA Nott incantàda, nott de Sànta Lüzìa La nott püssè lunga che ghe sìa. La mia leterìna l’è scrìta da un puù èl mazettìn de fégn l’è a la finèstra per la fam de l’asnìn. Urmai tüt l’è prunt sa sént el campanìn!, che l’è propri chi visìn. Tutt in lèt …
